وبلاگ تحول دانشجویی ایران

بر در دهکده مردی تنها

دست او بر در

می گوید با خود

غم این خفته چند

خواب در چشم ترم می شکند

نابود باد هر خائن ناشاکر کوته فکر مفت خور

 

سرعت شتابان فن‌آوري‌هاي ارتباطي ـ اطلاعاتي، ويژگي‌هايي را براي هزاره سوم رقم زده كه شگفت‌آور و در عين حال موجب حيرت و سرگشتگي انسان بوده است. اين دوران را شايد بتوان، به متناقض ترين عصر بشري تعبير كرد؛ چرا كه تحولات بزرگي كه آغاز شده و همه عرصه‌هاي زندگي را در بر گرفته است و انسان را در برزخ ميان هراس و اميد قرار داده و نوعي اضطراب و تشويش برايش به ارمغان آورده است. از ديدگاه افرادي چون كاستلز، تافلر و… جهاني نو در پايان هزاره شكل گرفته است. انقلاب تكنولوژي اطلاعات، بحران‌هاي اقتصادي سرمايه داري و دولت سالاري و تجديد ساختار متعاقب آنها، فزوني جنبش‌هاي اجتماعي ـ فرهنگي و… از ويژگي‌هاي اين دوران است. اين مهم مي‌طلبد كه به دقت «آينده» را مورد كاوش و بررسي قرار داده و چشم اندازهاي نوين آن را رصد نموده يا خلق كنيم.

مهمتر از آن اينكه: انديشيدن درباره آينده، براي كارها و اقدامات كنوني انسان امري بايسته و در خور توجه است. واكنش بدون تفكّر و نگاه به آينده امكان پذير است، اما كنش امكان پذير نيست؛ چرا كه عمل نياز به پيش بيني دارد. بدين ترتيب تصويرهاي آينده (آرمان‌ها، اهداف، مقاصد، اميدها، نگراني‌ها و آرزوها) پيشران‌هاي اقدامات و فعاليت‌هاي فعلي ما هستند. بنابراين آينده امري است كه مردم مي‌توانند آن را با اقدامات هدفمند خود طراحي كرده و شكل دهند و برتر از آن به جامعه مطلوب و آرماني خود برسند. مردم براي آنكه عاقلانه عمل كنند، بايستي نسبت به پيامدهاي اقدامات خود و ديگران آگاهي و شناخت كافي داشته باشند. همچنين واكنش‌هاي ديگران و نيروهايي را كه خارج از كنترل آنها است، بررسي كنند. اين پيامدها، تنها در آينده خود را نشان مي‌دهد؛ بدين ترتيب افراد نه تنها مي‌كوشند امور در حال وقوع را بفهمند؛ بلكه مي‌كوشند اموري را كه شايد اتفاق بيفتد يا بالقوه امكان وقوع دارد و يا تحت شرايط خاصي در آينده اتفاق خواهد افتاد، نيز بشناسند. افراد با استفاده از اين شناخت حدسي، موقعيت كنوني خود را تشخيص داده، كارهايشان را دنبال مي‌كنند و از بستر زمان و فضاي مادي و اجتماعي مي‌گذرند

«به یاد می آورم که خاک پاک وطنم، جولانگاه غولان ووحشیان شده است، و صدام کثیف ، این مجرم جنایتکار در نیمه روزی روشن ، حمله همه جانبه خود را علیه ایران شروع کرد در حالی که ارتش ما اصلا امادگی نداشت وهنوز با مشکلات سخت طبیعی خود دست و پنجه نرم می کرد، این مجرم یزیدی سبب شد که منابع کثیری از ایران و عراق نابود شود که استعمار و صهیونیسم به ریش همه بخندد . این کافر بی دین ایرانیان را مجوس و کافر خواند و خود را بی شرمانه ابن حسین (ع) و ابن علی (ع) قلمداد نمود که برای نجات اسلام قیام کرده است . این جانی مجرم ، بدون ذره ای خجالت و ناراحتی اعلام کرد که اصلا ایران به عراق حمله کرده است.»

رابطه ی بین زن ومرد یکی از رازهای خلقت محسوب می شود و چون رابطه به معنی برخورد بین دو شخص است ،به هردوی آنها بستگی دارد .موقعی که دو نفر با هم آشنا می شوند ،دنیایی جدید خلق می شود همان بر خوردشان ایجاد پدیده ای جدید کرده که قبلا وجود خارجی نداشته و به خاطر همین پدیده ی جدید هر دو آنها عوض می شوند و در کل تغییر می کنند .

این آشنایی یعنی اینکه دو دنیای متفاوت با هم آشنا شده اند ،که پدیده ی ساده ای نیست بلکه بسیار پیچیده و زیباست و شباهت به یک راز شگفت انگیز دارد اگر رابطه ادامه یابد و عمیق تر شود ،به تدریج مراکز روحی  آنها با هم آشنا می شوند که ما آن را عشق واقعی می نامیم،ولی وقتی رابطه سطحی از نوع قشر جسمی و خارجی باشد آن را آشنایی می نامیم دو قشر خارجی یکدیگر را لمس می کنند ، درک  نمی کنند .

ما گاهی آن را به غلط عشق می نامیم . در حایکه ماهیت عشق کاملا متفاوت است .

دوست داشتن با عاشق شدن متفاوت است دوست داشتن نوعی آشنایی است ولی عشق نیست عشق نادر است . اگر کسی را بخواهیم در مر کزش ملاقات کنیم ، اول باید خودمان تغییر کنیم آن هم تغییرات اساسی ،باید پستی و بلندیهای زیادی را بگذرانیم اگر بخواهیم کسی را درون مرکزش ملاقات کنیم باید بگذاریم آن شخص هم به درون روح ما وارد شود و اجازه ی ورود کسی به درون ما یک قمار محسوب می شود و خطر ناک ،چون هر گز نمی دانیم که آن شخص با ما چکار خواهد کرد با این اجازه ی ورود به مرکزمان ،تمام رازهای  درونمان آشکار خواهد شد ،یعنی چیز هایی که در درون  خود پنهان کرده بودیم برملا می شود ،و دیگر ما نمی دانیم که آن شخص با این رازها چه خواهد کرد به خاطر همین مطلب است که ترس در وجودمان سر بر می دارد ،ودر نتیجه مرکز درونمان را به روی شخص می بندیم .

از طرف دیگر ما یک دوستی سطحی را عشق می نامیم .قشر مادی و نفسانی دو نفر با هم آشنا می شوند . آنها فکر می کنند که این آشنایی بین وجود درونشان صورت گرفته در حالیکه ما جسم نیستیم جسم ما انتهای  رو حمان است فقط لباسی است حصار روحمان است حصار در واقع تمام وجود ما نیست در انتهای  وجود ما ،دنیای خارج از ما   شروع می شود .

اينها را به نيت آن ننوشته‏ام كه كسي بخواند، و بر من رحمت آورد، بلكه نوشته‏ام كه قلب آتشينم را تسكين دهم، و آتشفشان درونم را آرام كنم. هنگامي كه شدت درد و رنج طاقت‏فرسا مي‏شد، و آتشي سوزان از درونم زبانه مي‏كشيد و ديگر نمي‏توانستم آتشفشان وجود را كنترل كنم، آنگاه قلم به دست مي‏گرفتم و شراره‏هاي شكنجه و درد را، ذره‏ذره از وجودم مي‏كندم و بر كاغذ سرازير مي‏كردم… و آرام‏آرام به سكون و آرامش مي‏رسيدم. آنچه در دل داشتم. بر روي كاغذ مي‏نوشتم و در مقابلم مي‏گذاشتم، و در اوج تنهايي، خود با قلب خود راز و نياز مي‏كردم، آنچه را داشتم به كاغذ مي‏دادم و انعكاس وجود خود را از صفحه مقابلم دريافت مي‏كردم، و از تنهايي به در مي‏آمدم…

 

وقتی زور ، جامه تقوی می پوشد ، بزرگترین فاجعه در تاریخ پدید می آید ! 

فاجعه ای که قربانی خاموش و بی دفاعش علی است و فاطمه و بعدها دیدیم که فرزندانشان یکایک و اخلافشان همه ! 

« دکتر علی شریعتی »

روز(٢٦/ ۸/ ٢۰۰۸)، دولت روسیه، استقلال جمهوریهای اوستیای جنوبی و آبخاز را در پی اوضاع بوجود آمده بدنبال حمله غافلگیرانه و برق آسای ارتش گرجستان در هفتم ماه اوت به تسخینوالی، مرکز اوستیای جنوبی و دهات اطراف، برسمیت شناخت. روز(٢٧/ ۸/ ٢۰۰۸)، جلسه نوبتی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، در شهر دوشنبه، پایتخت جمهوری تاجیکستان گشایش یافت و در بیانیه پایانی کنفرانس سران، این سازمان عکس العمل روسیه را قابل درک خوانده و خواهان شرکت فعال روسیه در مناقشات منطقه ای شدند. در همین روز، دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه بریتانیا برای تشکیل ائتلاف ضد روسی، به جمهوری اوکرائین سفر کرد. وی روسیه را مسئول آغاز جنگ سرد معرفی کرد و گفت: «اروپا در آغاز جنگ سرد با روسیه، ذینفع نیست». از چند روز پیش، ۸ کشتی جنگی آمریکا و ناتو که قرار بود برای رساندن کمکهای انساندوستانه(؟!) به گرجستان در بندر پوتی لنگر اندازند، به بندر باتومی گرجستان رسیدند و کشتیهای جنگی روسیه نیز وارد بندر سوخومی در آبخاز شدند.

دیمتری مدودوف، رئیس جمهور روسیه که برای شرکت در کنفرانس سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، عازم دوشنبه، پایتخت تاجیکستان بود، گفت: «تجمع کشتی های جنگی ناتو در دریای سیاه، ما را نمی ترساند».

زمانیکه، در دهه آخر قرن گذشته، غرب، شوروی را از هم درید، جمهوری دموکراتی آلمان را بلعید و هضم کرد. در جمهوریهای حوزه دریا بالتیک رژیمهای فاشیستی را بر سرکار آورد، شرق اروپا را به میدان تاخت وتاز خویش تبدیل کرد و فاجعه بالکان را به هزاران فاجعه ارتکابی خویش اضافه نمود و در نهایت، با برسمیت شناختن "استقلال" کوزوو که با سفارش مافیای جهانی مواد مخدر برای ایجاد کارخانه تهیه و تولید مواد مخدر اشغال کرده بود، سیاست بالکانیزه کردن خود را به پایان رسانید، عراق و افغانستان را به اشغال در آورد، به فکر یک سره کردن کار قفقاز افتاد که، از یک و نیم دهه پیش، مشغول زمینه سازی آن بود. قفقاز نیز بعد از مناطق حساس و مهم خلیج فارس و شبه جزیره بالکان، یکی دیگر از مناطق دارای اهمیت ژئوپولیتیک و استراتژیک جهان می باشد. گرجستان در کنار دریای سیاه، ازنقش محوری در منطقه مهم قفقاز برخوردار است و هدف غرب از یک سره کردن کار قفقاز، تکمیل و اتمام تسلط خود بر مناطق ژئوپولیتیک و استراتژیک جهان بود.

غربیها، در جواب اقدامات شدید روسیه، این کشور را به اخراج از جی ۸، سازمان تجارت جهانی و با احتمال اعمال تحریمها تهدید می کنند. آنها خود را مخالف جنگ سرد می شناسند و روسیه را به آغاز آن متهم می سازند. اما، واقعیات غیر از آن است که غربیها می گویند. نه تنها جنگ سرد که، جنگ «گرم» از مدتها پیش آغاز شده است. آتش جنگ در مقیاس جهانی و در اشکال مختلف نظامی، سیاسی و اقتصادی، ابتدا، تحت بهانه «صدور دموکراسی» و سپس با نام «جنگ با تروریسم» از سالهای نود قرن گذشته، بر افروخته شده است که، یک طرف آن، جهانی سازان آمریکائی، نئولیبرالها و طرفداران ایجاد جهان تک قطبی است و طرف دیگر این جنگ، بشریت ترقیخواه، مخالفان لیبرالیزه کردن بیشتر بازار و خصوصی سازی بخشهای مختلف اقتصاد ملی می باشد. تقابل نظامی غرب(آمریکا) با روسیه ای که خود بخشی از جهانی سازی بود، تنها آزمایش قدرت نبود بلکه، بمنزله شکست کامل گلوبالیسم و بروز شکافی عمیق در جبهه سرمایه داری است.

روند حوادث جهانی، همه آنهائی را که مبارزه طبقاتی را تمام شده و سرمایه داری را آخرین راه بشریت می پنداشتند و می پندارند، به بازبینی واقعیات، تفکر و عقلانیت فرامی خواند.

و این پایان کار دنیاست.جایی موقتی.پس این همه تلاش و دوندگی برای چه؟

مردم ایران هم که مثل همیشه غافل از همه جا و همه چیز و آلت دست کتابهلی به اصطلاح علمی!!!غرب و اروپا.ازاین دایره تکراری روزمره کی خارج می شویم؟؟؟؟